Ochrona przyrody

Zwierzęta

Rośliny

Grzyby

Hydrografia

Pozostałe

Turystyka

Polecamy

Opis przyrodniczy

Kłopotek czarny (Spondylis buprestoides L.)



Przedstawicieli rodziny kózkowatych (Cerambycidae) często charakteryzuje dość smukłe ciało, długie czułki, oraz ogólnie przyjemny dla oka wygląd. Kłopotek jednak, zupełnie jakby na przekór temu stereotypowi, pokazuje nam, że „kózką” może być również chrząszcz, którego sylwetka, daleka jest od elegancji.



Kłopotek czarny (Spondylis buprestoides), osiąga długość od 12 do 24 mm. Ciężko więc o nim powiedzieć że jest olbrzymem, ale na wielu osobach, owad takiego kalibru może może robić wrażenie. Jego ciało jest krępe, walcowate o matowym, czarnym ubarwieniu. Na głowie znajdują się dość krótkie jak na kózkowate czułki, para czarnych oczu złożonych a także aparat gębowy typu gryzącego. Na szczególną uwagę w jego budowie zasługują dość pokaźne żuwaczki. Nieprawidłowo schwytany chrząszcz jest wstanie dość boleśnie nimi uszczypnąć.

Występowanie. Kłopotek zamieszkuje Europę, Azję Mniejszą, Syberię, Chiny oraz Japonię. Można go spotkać przede wszystkim w borach sosnowych, w mniejszym stopniu zaś świerkowych. Niejednokrotnie pojawia się także w tartakach. W Polsce jest gatunkiem pospolitym, także w województwie Warmińsko-Mazurskim.

Dorosłe owady pojawiają się w od połowy czerwca i latają aż do końca sierpnia. Dzień spędzają ukryte pod odstającą korą pniaków lub lezącymi pniami drzew. Latać, zaczynają głównie popołudniu, wieczorem oraz w nocy. Kłopotki przeważnie, kopulują ze sobą na ziemi w pobliżu korzeni nie okorowanych pniaków, martwych pni lub obumierających drzew (głównie sosen, rzadziej innych drzew iglastych). Po kopulacji, samice zagrzebują się w ziemi, jaja zaś, składają zwykle na korzeniach pniaków. Podczas żerowania, larwy posuwają się od dolnych partii korzeni w górę. Maksymalnie mogą osiągnąć długość 32 mm. Rozwój trwa od 2 do 4 lat. Imago żyją około 3 tygodni.

Choć na pierwszy rzut oka, kłopotek może wydawać się owadem szkodliwym, tak naprawdę jest bardzo pożyteczny, gdyż przyczynia się do rozkładu starego drewna.



Bibliografia

Zahradnik Jiri, 1996. Przewodnik – owady. Multico, Warszawa.

Zahradnik Jiri, 2001. Przewodnik – kózkowate. Wyd. MULTICO, Warszawa.

Przybyłowicz Łukasz, 2008. Atlas owadów. PASCAL, Bielsko-Biała.




Autor opisu: Mateusz Sowiński








   


O nas...

Partnerzy